Aktualności


wsteczWstecz

ZESPÓŁ ASPERGERA U DZIECI – OBJAWY

2020-07-27

Często słyszymy w mediach, lub czytamy w prasie , że dziecko cierpi na zespół Aspergera.
Czym jest zespół Aspergera i jakie są jego objawy?
Zespół Aspergera jest zaburzeniem o charakterze łagodnym, ze spektrum autyzmu. Choroba ta u dzieci i dorosłych nie powoduje zaburzeń w rozwoju umysłowym, w przeciwieństwie do autyzmu dziecięcego. Choroba diagnozowana jest zazwyczaj między 3. a 8. rokiem życia dziecka.

Przypadłość pierwszy raz opisał austriacki lekarz pediatra i psychiatra Hans Asperger. Ciekawostką jest fakt, że Hans Asperger w dzieciństwie wykazywał wyjątkowe zdolności językowe, posiadał bardzo dobrą pamięć i był samotnikiem, sam więc wykazywał objawy, nad którymi później pracował jako lekarz.
Zespół Aspergera i autyzm posiadają wspólne cechy, takie jak problemy społeczne i wycofanie.
Na szczęście zespół Aspergera pozwala samodzielnie funkcjonować. Dorośli z tym zespołem uważani są często za ekscentryków, osoby zamknięte w swoim świecie, które całą swoją uwagę skupiają jedynie na pasjach/hobby.
Dla porównania, dzieci z autyzmem wykazują zazwyczaj niski iloraz inteligencji, który jest przeszkodą w nauce mowy. Zespół Aspergera jest przypadłością częściej występującą u chłopców.
Zespół Aspergera nie jest dolegliwością dziedziczną, jednak możliwe jest odziedziczenie pewnych skłonności do zaburzeń ze spektrum autyzmu. Tak naprawdę przyczyny tej choroby nie zostały do końca wyjaśnione, jednak istnieją pewne podejrzenia co do jej powstawania. Może mieć tu wpływ przebyta toksoplazmoza , uraz okołoporodowy lub na etapie życia płodowego, mutacja genetyczna chromosomów, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, infekcje mózgu, wiek ojca (większe ryzyko występuje u dzieci ojców po 40 roku życia).
Zespół Aspergera charakteryzuje się zaburzeniami w wielu aspektach:
1. upośledzeniem interakcji społecznych,
2. brakiem empatii,
3. brakiem chęci współpracy lub nieumiejętnością współpracy w grupie,
4. kłopotami z porozumieniem się,
5. kłopotami z tworzeniem się więzi emocjonalnych,
6. problemami z zawieraniem przyjaźni,
7. ograniczoną komunikacją niewerbalną (skąpe gesty, ograniczona mimika twarzy, brak kontaktu wzrokowego, dystans fizyczny),
8. zaburzeniami mowy,
9. język jest pedantyczny, perfekcyjny, ale jednocześnie występują ograniczenia w zrozumieniu przenośni, ukrytych znaczeń,
10. zachowania są rutynowe, wyuczone, powtarzalne (nawet najprostsze czynności wykonywane są według określonego schematu),
11. zaburzenia integracji sensorycznych (zbyt wysoka lub zbyt niska wrażliwość na dźwięk, światło, temperaturę),
12. wąskie, specjalistyczne zainteresowanie jedną dziedziną,
13. problemy z używaniem właściwych zaimków osobowych,
14. czasami, nie zawsze, występuje również ograniczona sprawność ruchowa i niezdarność.


Źródło: na podstawie Portalu Medonet


wsteczWstecz

przejdź do góry...

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Kocmyrzowie-Luborzycy. ul. Jagiellońska 7, 32-010 Luborzyca

Korzystając z serwisu akceptujesz zasady wykorzystania plików cookies. więcej informacji